बुंदेलखंड की सांस्कृतिक धरोहर का डिजिटल संग्रह
बुंदेलखंड विश्वकोश

अक्षर: म

अक्षर 'म' से शुरू होने वाले शब्द

arrow_back वापस जाएं

मटरगस्ती [maTaragastI]

सं.स्त्री.
फालतू फिरना.

मटियामेंट [maTiyAmenT]

वि.
बुरी तरह बर्बाद.

मटेल्ली [maTellI]

सं.स्त्री.
मिट्टी या कागज की लुग्दी से बनी रोटियाँ रखने की डलिया.

मट्ठौ [maTThau]

वि.
धीरे-धीरे चलने वाला बैल.

मठरी [maTharI]

सं.स्त्री.
व्यंजन.

मठलबौ [maThalabau]

क्रि.अ.
बातों में मिठास घोलना.

मठा [maThA]

सं.पु.
मुट्ठा, दही.

मठागोंटले [maThAgonTale]

वि.
कम खटाई, मट्ठा.

मठारबौ [maThArabau]

क्रि.स.
सरियों को पीटकर नुकुली करना.

मठारी [maThArI]

सं.स्त्री.
नमकीन पकवान.

मड़ [maR]

सं.पु.
प्राचीन मंदिर.

मड़इया [maRaiyA]

सं.स्त्री.
गोल छत की झोपड़ी.

मड़कोलेस्वर [maRakolesvar]

सं.पु.
मड़कोला ग्राम में स्थित महोदव जी का मंदिर.

मड़दाउ [maRadAu]

सं.स्त्री.
विवाह मण्डप बनाने के लिए लकड़ी तथा पत्ते आदि.

मड़दावरी [maRadAvarI]

सं.स्त्री.
मण्डप पर छाई जाने वाली आम, जामुन की पत्तियाँ.

मंडपाच्छादन [manDapAcchAdan]

सं.पु.
मंडप रोपने का कार्य वर और कन्या पक्ष में उनके मानदान दामाद, फूफा आदि द्वारा किया जाता है.

मड़बौ [maRabau]

क्रि.स.
मण्डित करना.

मड़र [maRar]

वि.
जल या चिकनाई के निरंतर संपर्क में मजबूत हुए मिट्टी के बर्तन.

मड़राबौ [maRarAbau]

क्रि.अ.
आसपास चक्कर काटना.

मँडराबौ [maMDarAbau]

क्रि.अ.
घूमना.