बुंदेलखंड की सांस्कृतिक धरोहर का डिजिटल संग्रह
बुंदेलखंड विश्वकोश

अक्षर: छ

अक्षर 'छ' से शुरू होने वाले शब्द

arrow_back वापस जाएं

छेड़ी [cheRI]

सं.स्त्री.
सँकरी गली.

छेदौ [chedau]

सं.पु.
सुराख, छेद.

छेंनी [chennI]

सं.स्त्री.
धातु को काटने का औजार.

छेपक [chepak]

सं.पु.
अनार्कथा, प्रसंग को विस्तृत करने वाले वृत्तांत.

छेबा [chebA]

सं.पु.
सही का चिह्न.

छेरबौ [cherabau]

क्रि.स.
अपान वायु के साथ पतला मल त्याग करना.

छेवलार [chevalAr]

सं.स्त्री.
पलाश वन.

छेवलौ [chevalau]

सं.पु.
पलाश का बड़ा पेड़, ढाक, खाँकर.

छै [chai]

वि.
तीन की दो गुनी संख्या.

छै लरकौ [chai larakau]

सं.पु.
छै धागों वाला.

छैमासी [chaimAsI]

सं.स्त्री.
मृत्यु के छः माह बाद का संस्कार.

छैरबौ [chairabau]

वि.
छहराना, चलते समय वस्त्र का भूमि पर घसीटना.

छैल [chail]

सं.पु.
बनठन कर रहने वाला नवयुवक.

छैल चूड़ी [chail cURI]

सं.स्त्री.
गहना.

छैलचूड़ी [chailacURI]

सं.स्त्री.
चाँदी का टखने में पहना जाने वाला चूड़ीनुमा जेवर.

छैला [chailA]

सं.पु.
बनठन कर घूमने वाला युवक.

छैवलिया [chaivaliyA]

सं.स्त्री.
पलाश का नया पेड़.

छोंई [chonI]

सं.स्त्री.
ईख के रस निकाले हुए डण्ठल.

छोंकबौ [chonkabau]

क्रि.स.
मसाले भूनने के बाद हाण्डी या कढ़ाई में सब्जी डालकर भूनना.