बुंदेलखंड की सांस्कृतिक धरोहर का डिजिटल संग्रह
बुंदेलखंड विश्वकोश

अक्षर: द

अक्षर 'द' से शुरू होने वाले शब्द

arrow_back वापस जाएं

दीठ [dITh]

सं.स्त्री.
बच्चों को लगने वाली नजर.

दीप [dIp]

सं.पु.
धूप-दीप में प्रयुक्त दीपक.

दीबान [dIbAn]

सं.पु.
राजाओं का मंत्री.

दीबानी [dIbAnI]

सं.स्त्री.
माल संबंधी दावा.

दीवाई [dIvAI]

सं.स्त्री.
त्यौहार.

दुअरिया [duariyA]

सं.स्त्री.
छोटा द्वार.

दुआरौ [duArau]

सं.पु.
दरवाजा.

दुआस्ती [duAstI]

सं.स्त्री.
द्वादशी, पखवाड़े की बारहवीं तिथि.

दुकउअल [dukaual]

वि.
क्रि. छुपाकर.

दुकनया [dukanayA]

सं.पु.
दुकानदार, हाट, बाजार में अस्थायी दुकान लगाने वाला.

दुकरी [dukarI]

सं.स्त्री.
सोने का आभूषण.

दुकाबौ [dukAbau]

क्रि.स.
छुपाना.

दुक्की [dukkI]

सं.स्त्री.
ताश का दो अंकों वाला पत्ता.

दुक्ख [dukkh]

सं.पु.
पीड़ा, कष्ट, दर्द.

दुखनी [dukhanI]

सं.स्त्री.
दुख से टूटी हुई.

दुखबौ [dukhabau]

क्रि.अ.
दर्द होना, पीड़ा होना.

दुखा [dukhA]

सं.पु.
पशु, ढोर.

दुगुन [dugun]

वि.
दुगनी मात्रा.

दुचंग [ducang]

सं.स्त्री.
दुविधा.